February 25, 2020

Het is een natte boel buiten. Net toen ik al mijn moed bij elkaar schraapte en weer de tuin in wou valt de regen met bakken uit de hemel. Gewóón gaan, spreek ik mezelf toe. Dus trek ik mijn tuinkloffie en mijn laarzen aan, zet mijn muts op - niets erger dan een nat hoofd - en loop met de kruiwagen onze oprit af, op weg naar de overburen voor nóg een kruiwagentje mest. Halverwege stop ik; het regent nou toch wel erg hard. Ik parkeer de krui zolang naast het huis en loop verder. Eerst maar eens polshoogte nemen. Als het zo plenst zal de buurman er vast niet op zitten te wachten om samen met mij de tuin in te gaan voor een kruiwagentje mest. De mesthoop ligt ook nog eens helemaal achterin de tuin, onder de sparren.

Net niet kletsnat bereik ik de achterdeur van de overburen. Ik trek m'n laarzen uit en loop verder. Houd m'n jas aan en muts op...dan kunnen ze in ieder geval zien dat ik er voor ga. Ze moeten lachen als ze me zien binnenkomen. 'Ga zitten, wil je th...

February 21, 2020

Ik blog al een jaar of vier. Houd het veel langer vol dan ik ooit verwacht had. Maar het is niet makkelijk om te blijven bloggen. Het wordt steeds moeilijker om met wat nieuws te komen. En dat niet alleen. Steeds vaker bekruipt me het gevoel dat ik niets zinnigs meer te zeggen heb. Zijn mijn stukjes nog wel interessant genoeg? Zoveel gebeurt er niet, in mijn tuin. Heb ik nog wel wat te bieden in de overvolle markt van spetterende tuinblogs en -vlogs?! Is de koek niet gewoon op? Ooit begon ik met bloggen omdat ik er zo blij van werd en dat gevoel wil ik terug. Op dit moment zit ik vol twijfels. 

Het zit 'm niet alleen in 't bloggen. Februari is nou eenmaal niet mijn beste maand. Alles valt me nu zwaar en ik heb nergens zin in.

Genoeg gepiekerd en gesomberd. Het wordt tijd voor actie, besluit ik. Ik moet mezelf pushen. Kom op! Eruit! Naar buiten! Bewegen! Dan maar dingen tegen mijn zin in doen. Later komt de voldoening en de endorfinen en andere geluksstofjes vast ook. 

Ik be...

February 19, 2020

We gaan bij vrienden eten. 'Neem je emmers mee?', appt mijn vriendin E. Ze willen enkele planten kwijt die ik graag wil hebben voor in mijn nieuwe border. Ik zet een paar tuintubs in de auto en we vertrekken.

Daar aangekomen vertelt E. dat ze niet alleen de herfstanemonen - of Japanse anemonen - eruit wil hebben (Anemone spp.), maar ook wat duizendknopen (Persicaris spp.). Dat zint me wel; beide planten zijn prachtige najaarsbloeiers, die prima in mijn nieuwe border naast de oprit kunnen bij de siergrassen, herfstasters en wat struiken.

Ze gaan er moeilijk uit; duizendknopen vormen dichte zodes waar haast niet door te komen is met de spa en de anemonen hebben een penwortel. Na wat stevig spitwerk heb ik ze eruit. Héhé. E. is blij en ik ook.

Inmiddels staan ze in de border. De duizendknopen krijgen knalrode aren en de anemonen hebben roze bloemen, vertelde E. Ze voegen straks mooi wat kleur toe. Maar zover is het nog lang niet.

Project

Mijn border is een low budget...

February 14, 2020

Februari vind ik altijd een moeilijke maand. Het is koud - dit jaar meer nat dan koud - en dat nodigt nou niet bepaald uit om de tuin in te gaan. Zon, waar blijf je?! Ondertussen loopt de winter op z'n eind. De natuur ontwaakt uit haar winterslaap en alles gaat weer aan de groei. Zo ook het onkruid.

Als ik uit het woonkamerraam omlaag kijk, zie ik dat het Robertskruid (Geranium robertianum) welig tiert en al flinke rozetten heeft gevormd tussen de hortensia's (Hydrangea macrophylla). Deze 'stinkgeraniums' moeten eruit en de hortensia's (acht stuks) ook. De hortensia's zien er nu nog aardig uit met hun veelbelovende, groene bladknoppen, maar ze zijn allemaal aangetast door de bladvlekken- ziekte (Cerocospora hydrangeae). De ziekte wordt veroorzaakt door een schimmel en leeft in afgevallen ziek blad op de grond. In de zomer krijgen de struiken bruine tot purperen vlekken die zich van de onderste bladeren af naar boven verspreiden en daarna afvallen. Er is niets meer aan te doen. De horte...

February 9, 2020

Storm op komst! Storm Ciara, dit keer (Ciara is een Ierse meisjesnaam). Het is al de derde storm van het jaar. Het hoogtepunt van de storm wordt aan het eind van de middag, begin van de avond verwacht met zware windstoten van zo'n 120 km per uur. Vooral aan de kust. 

's Ochtends waait het hier al flink. Als ik met mijn zoon bel hoor ik dat het in het midden van het land nog helemaal niet hard waait. Goh.

Ik doe de tuindeur open en hoor hoe de wind door de toppen van de bomen blaast. De bomen zwiepen al flink heen en weer. Hoe zal dat straks dan wel niet zijn? Als ze maar niet omgaan. Ciara komt uit het westen...als de eiken omwaaien komen ze op het huisje terecht. Toch zou ik het, denk ik, nog erger vinden dat er bomen omwaaiden dan dat ons huisje kapot zou gaan. Alhoewel, dat is ook erg en geeft nog veel meer gedoe, al zijn we verzekerd en staan de eiken op gemeentegrond.

Op het tafeltje tegen het huis staan mijn gieters. Moet ik ze binnenzetten? Ach, ze kunnen nooit...

February 6, 2020

Herken je deze minuscule sprietjes die uit een soort knopje tevoorschijn komen? Dit zijn de onopvallende, vrouwelijke bloemen van de hazelaar (Corylus avellana). Mooi hé? De rode stijlen met stempels zitten met drie of vier stuks bij elkaar in een klein knopje, dat een beetje op een bladknopje lijkt.

Bij de hazelaar zitten mannelijke en vrouwelijke bloemen apart aan de struik (eenhuizig). De hangende katjes, met geel stuifmeel zijn de mannelijke bloemen. Ze bestaan uit schubjes en meeldraden en zitten aan het einde van de zomer al aan de takken, als de hazelaar nog in blad zit. In de herfst groeien de katjes door, totdat in de winter hun ontwikkeling stagneert. Als de temperatuur weer stijgt groeien ze weer verder. Als de herfstmaanden warm zijn stopt de groei van de katjes niet. Dan kan de hazelaar al in december bloeien. Dat is heel vroeg.

Om zelfbestuiving te voorkomen zijn de katjes er eerder dan de vrouwelijke bloemen. 

Pollen

Als de katjes rijp zijn komen de pollen vri...

February 5, 2020

Iedereen kent steekmuggen! Of knutjes, die vervelende kleine mugjes die ook kunnen steken. Maar bijna niemand kent wintermuggen (Trichoceridae). Toch heb je ze vast wel eens zien dansen in de zon! Na de winter dansen de dansmuggen (Chironomidae). Hun larven zijn de bekende rode muggenlarven, die zo kronkelen in het water. Vissen zijn er gek op.

In onze tuin zijn er een paar plekken waar muggen rondzwermen: in de voortuin boven het gras bij de heg en in de achtertuin onder de kersenboom. De zwermpjes hangen elke dag op dezelfde plaats en bewegen als één geheel op en neer. Ze dansen in het zwakke licht van winterzon. 

Als je ze goed bekijkt zie je dat ze familie zijn van de langpootmuggen, ze hebben lange dunne poten en lange vleugels. Maar wat voor soort muggen zijn dit nou?!


Muggenfamilies en soorten

Muggen (Nematocera) zijn net als de vliegen tweevleugelige, vliegende insecten. In Nederland bestaan er 25 muggenfamilies die elk weer zijn onderv...

January 26, 2020

Vanochtend telden P. en ik de tuinvogels voor de Nationale Tuinvogeltelling. We begonnen om even na half elf en telden zowel in de voor- als in de achtertuin. Dit is onze score:

ekster - 2

huismus - 26

koolmees - 5

merel - 1

pimpelmees - 3

roodborst - 2

sperwer - 1

Vogels die we niet telden, de grote afwezigen, waren de grote bonte specht, de lijster, het winterkoninkje, Vlaamse gaai en de vinken. En zowel de hout- als de tortelduiven kwamen niet opdagen in ons tel-halfuurtje. 

Sperwer

Tijdens het vogels tellen kwam er wel zomaar een sperwer - een mannetje - op bezoek (Accipiter nisus)! Hij bleef zeker vijf minuten op de uitkijk zitten in de esdoorn; het lukte P. zelfs om 'm op de foto te zetten. Zijn onverwachte verschijning ging wél ten koste van onze vogeltelling. De vogels sloegen ogenblikkelijk op de vlucht bij het zien van de roofvogel. Ze lieten zich een poosje niet zien en ook niet horen, het werd opeens muisstil. Zelfs de mussen stopten met tsjilpen in de coniferenhe...

January 25, 2020

Zaterdagochtend. 'Zullen we nu beginnen met vogels tellen?' vraagt P. na het ontbijt. We staan in de keuken en zagen net vier duiven op het gras landen (drie tortels en één houtduif), op zoek naar eten. 'Oké!' roep ik. We beginnen. Snel zet ik de keukenwekker op 30 minuten, grijp mijn schrijfblok en gris een pen van tafel. 'Hé, ik heb nog geen havermout gestrooid buiten, de merels en de roodborstjes komen daar altijd op af. En de vinken. Die missen we nu!' Ik ben nauwelijks uitgesproken of P. loopt naar de voorraadkast, pakt het pak havermout en loopt ermee naar buiten waar hij begint te strooien. 'Nou jaag je de vogels  weg...' zeg ik. We besluiten te stoppen met tellen - valse start. De volgende dag beginnen we opnieuw. Dan staan we meteen wat vroeger op (en strooien havermout vóór we gaan tellen).

Wat later valt het mussenkoor in de heg abrupt stil. Er is geen vogel te bekennen, zelfs de mezen zijn weg; wat is er aan de hand in de tuin? Ik loop naar het...

January 21, 2020

Het is de tijd van de toverhazelaars (Hamamelis)! Toverhazelaars zijn schitterende struiken die in de winter bloeien. De smalle, lintvormige bloemblaadjes verschijnen op de nog kale twijgen en trekken zich niets aan van de kou (bloeiperiode: december - maart). Heb je al toverhazelaars zien bloeien in tuinen of in het park? Misschien heb je er zelf wel eentje in de tuin staan?! 

De toverhazelaar in onze achtertuin (Hamamelis x intermedia 'Ruby Glow'?) bloeit nu volop met bruinrode bloemen. Heel bijzonder. Elke dag loop ik er even heen om de bloemen van dichtbij te bewonderen, want van 'n afstandje zie je ze niet zo goed.

De toverhazelaar in de voortuin, die net begint te bloeien, heeft gele bloemen en die vallen veel meer op. Vooral tegen een donkere achtergrond komen ze goed uit. Ik blogde hier al eerder over: ik dacht een 'Pallida' te hebben gekocht (Hamamelis x intermedia 'Pallida'), was hier zelfs specifiek naar op zoek, maar dat blijkt niet het geval. De bloemen van een echte '...

Please reload