Sint

December 5, 2017

We vieren dit jaar voor het eerst geen Sinterklaas en stiekem vind ik dat wel een beetje jammer. Ik heb namelijk zulke prachtige herinneringen aan 5 december! Mijn oom speelde een aantal jaren voor Sinterklaas in het dorp - Bennekom - en ik weet nog hoe hij op Sinterklaasavond, toen we allemaal bij mijn tante en oom waren en nét het avondeten op hadden, aan kwam lopen. Het was volle maan en het sneeuwde. Daar kwam Sinterklaas aan! Statig liep hij de oprit af. Zo indrukwekkend. Mijter op zijn hoofd, staf in de hand. Zijn lange witte haar en baard leken haast zilver in het maanlicht. Een onvergetelijk moment. Een perfect plaatje.

Sint.

Mijn vader en zijn familie waren meesters in het schrijven van gedichten. Zo maakte pa eens een gedicht waarbij veel woorden vervormd waren: Sint was snip verkouden toen hij het gedicht schreef (snip werd dan 'zhdip' en verkouden 'beboudu'). Zo geestig. Wat hebben we gelachen!

Ik was destijds meer van de surprises en maakte ooit een knots van een olifant van papier-maché rond een reuzeballon, het kadootje erin verstopt. We hadden lootjes getrokken en ik 'had' mijn nicht. Mijn nicht, een groot dierenliefhebster, was een keer in Artis bij de olifanten. Hoe het precies ging weet ik niet meer zo goed; óf ze gaf de olifanten stiekem wat brood óf ze haalde brood uit haar plastic tas omdat ze zelf wat wou eten. In ieder geval pakte een grote olifant het plastic tasje dat ze vasthield met zijn slurf beet en begon eraan te trekken. Mijn nicht trok ook en probeerde nog het tasje los te rukken maar het was al te laat. De olifant scheurde een stuk plastic los en stopte dat vervolgens in zijn mond (..). 

Sint. Wij vieren het niet dit jaar. Maar het voelt wel een beetje kaal. Vandaag is het 5 december en ik denk dat ik zo de tuin in ga met mijn plastic tas vol vogelvoer: ik ga de vogels verwennen en denk aan de olifant in Artis, aan mijn oom als Sint en aan al mijn andere mooie Sinterklaas herinneringen. 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload