5 Winterbloeiende struiken

January 5, 2018

In de grauwe wintermaanden geven winterbloeiers de tuin kleur en geur! Omdat er hier in de tuin, afgezien van een handjevol sneeuwklokjes maar weinig b(l)oeiends te vinden was in de winter begon ik vorig jaar al met het aanplanten van winterbloeiende struiken. En daar ga ik dit jaar mee dóór; niks stemt mij zo vrolijk als het ontdekken van de eerste bloemen op een sombere winterdag! Hier een paar winterbloeiers van mijn 'lijstje':  

1. Sneeuwbal (Viburnum bodnantense 'Dawn') - Opgaande struik (2 tot 2,5m hoog) die later breder 

   wordt met roze, geurende bloemen aan de kale takken (van november tot in het voorjaar). Hij 

   wordt 2 tot 2,5m hoog. Voor in de zon/lichte schaduw, bij voorkeur in humusrijke, niet te droge

   grond. Winterhard. Minpuntje: in blad, na de bloei is de struik niet zo interessant om te zien;

2. Sneeuwbal (Viburnum tinus) - Nog een sneeuwbal, maar deze is wintergroen. Het is een mooie,

   compacte heester met donkerroze bloemknoppen en wit tot lichtzoze, ietwat geurende bloemen

   (november-mei), zie foto. Na de bloemen verschijnen de donkerblauwe bessen. Het blad is glanzend

   donkergroen. De uiteindelijke hoogte is 3m. Voor in de zon op een beschutte standplaats; de struik

   komt oorspronkelijk uit het Middellandse zeegebied en is helaas niet volledig winterhard;

3. Toverhazelaar (Hamamelis mollis 'Fred Chittenden' (voorheen Hamamelis x intermedia 'Pallida').

   Een van de allerbeste cultivars uit de tuinen van Wisley, Engeland (1963). Waaiervormige, brede 

   groeiwijze met open kroon en uiteindelijke hoogte van 3-5m en breedte. Heeft de ruimte nodig. De       helder gele bloemen (december-maart) verschijnen op het naakte hout en ruiken heerlijk fris. Zon-

   halfschaduw. Groeit het best op een  humusrijke, licht vochtige tot zure grond en kan goed tegen

   vorst. Heeft bovendien een mooie, gele herfstkleur. Groeit langzaam, snoeien is af te raden*;

   4. Winterjasmijn (Jasminum nudiflorum) - Een van de vroegst bloeiende heesters met vrolijke,

   heldergele bloemen (december-februari/april) op de kale, groene, slappe takken takken. Een

   gemakkelijke heester die van oorsprong uit China komt waar hij tegen rotswanden groeit. Het is

   eigenlijk een klimplant die je moet leiden en opbinden want anders oogt hij nogal rommelig. Ideaal 

   tegen een gevel of muurtje op het noorden of oosten. Standplaats zonnig, al verdraagt winterjasmijn

   ook schaduw, al is de bloei dan minder rijk. De heester wordt uiteindelijk 2,5-3m hoog maar groeit

   niet snel. Voor in goede, niet te natte grond. Is winterhard en heeft weinig onderhoud nodig, maar is

   desgewenst makkelijk te snoeien (na de bloei);

5. Meloenboompje (Chimonanthus praecox) - De Engelsen haalden de struik in 1766 uit China waar hij

   in de bergen groeit tot op een hoogte van 3000m. Vanwege de aangename geur kreeg de struik al 

   gauw de bijnaam 'winter sweet' en zo wordt hij ook wel in het Nederlands genoemd; winterzoet.

   Vaak ruik je de heester eerder dan je 'm ziet; de geur kan wel tot 40m afstand worden geroken! De

   eetbare bloemen, die ook wel in potpourri gebruikt worden, ruiken niet naar meloen maar meer naar

   viooltjes. De geelwitte bloemen met 'n paarsrood hartje hangen aan de kale takken. Het is een van

   de eerste winterbloeiers (november-februari). Het meloenboompje wordt uiteindelijk zo'n 3m hoog.

   De sierheester houdt van een zonnige standplaats in goed doorlatende grond. Het grote frisgroene

   blad verkleurt in de herfst lichtgeel. Snoeien is niet nodig en is zelfs nadelig voor de bloei. De

   aromatische bloemblaadjes worden in bepaalde soorten thee gemengd. Heb wel geduld: de eerste

   bloemen verschijnen pas na een jaar of vijf na aanplant..maar dan heb je ook wat!

   * N.b.: Morgen een uitgebreide blogpost over toverhazelaars.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload