Een zwarte dag

January 9, 2018

Als ik voor het raam in de bijkeuken sta te bellen en ondertussen naar de vogels kijk die van het vogelvoer eten (ik hang pindanetjes, vetbollen en -blokken aan de takken van de appelboom) daalt er plotseling een kleine grijze roofvogel met krachtige, knalgele poten neer en grijpt een mus (..). Het gaat pijlsnel en uiterst efficiënt. Het is een sperwer (Accipiter nisus). "Hij heet niet voor niets 'sparrowhawk' in het engels", vertelt Inge, de vriendin die ik aan de telefoon heb en die ik 'life' verslag doe van de vogelmoord. "Ze pakken vaak zieke en/of zwakke musjes", vult ze aan.  

De sperwer was een aantal decennia geleden nog een schaarse broedvogel in Nederland en Vlaanderen maar is vandaag de dag niet zeldzaam meer. In Nederland broedt de sperwer nu zelfs al in grote steden. Op de site van 'Vroege Vogels' lees ik dat sperwers volop in tuinen komen. Met het voeren van de mussen en de meesjes voer je ook de sperwers. Om het roofvogels - en katten - niet al te gemakkelijk te maken geven ze nog enkele tips, bijvoorbeeld om met enige regelmaat van voederplek te veranderen zodat het voor predatoren minder voorspelbaar wordt waar de tuinvogels zich ophouden. Kleine moeite; ik verplaats wat vetbollen en ben me er tegelijkertijd van bewust dat ook sperwers ook moeten eten, vooral in de winter. Zo gaat het nou eenmaal in de natuur. Ik zoek het nog even op hoeveel prooi roofvogels eten en vindt het volgende (bron: Werkgroep Roofvogels Nederland): Een sperwer van 160 tot 300 gram, heeft aan twee prooien per dag genoeg. Gemiddeld is dat ongeveer 80 gram. Goh, twee prooien per dag. En ik hoopte nog zo dat de sperwer een aantal dagen vol zat van de mus...

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload