Dotterbloem

April 4, 2018

We hadden een vijver in ons vorige tuintje en daar was altijd wel wat te zien, vooral in het voorjaar: rond spartelende kikkertjes en hun kikkerdril, de snelle jagende glazenmakers, die je voorbij hoorde 'snorren' in de lucht. En ook de lantaarntjes en de juffers, die zich altijd bij de vijver ophielden, rustend op een stengels van de paarse irissen. Ik mis de vijver! Ik mis vooral nu ook de felgeel bloeiende dotterbloemen (Caltha palustris).

Vorig jaar kocht ik een speciekuip en maakte er een minivijver van op het terras. Een schrale troost, want er wonen geen diertjes (meer) in. Heel even woonde er een klein poelslakje (Lymnaea stagnalis), totdat het opeens weg was, waarschijnlijk weggestroomd met het bijvullen en overstromen van de vijverbak. Ik heb nog gezocht, maar zag het slakje nergens liggen.

Nu het net april is, de tijd dat de dotterbloemen gaan bloeien kon ik het niet meer uithouden: ik kocht een dotterbloem, eentje met bloemknoppen. Voor in de minivijver op het terras!

En ik haalde nóg een speciekuip en maakte een tweede vijvertje van op het terrasje bij de beukenhaag, met Amerikaanse blauwe irissen (Iris versicolor) en lidsteng (Hippuris vulgaris), een zuurstofplant. Twee vijvertjes is dubbel genieten.

Eens, op een dag begin ik met het graven van een grote, natuurlijke vijver! Hoe leuk zou dat zijn... weer de libellen boven het wateroppervlak te zien scheren, de schrijvertjes en bootsmannetjes te zien bewegen. Kikkers horen kwaken. En in april massaal de dotterbloemen zien bloeien. Want wat is nou een lente zonder het vrolijke geel van de dotterbloemen? En de poelslakjes komen er ook weer vanzelf in. 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload