Gangen en gaten in het gras

September 28, 2018

P. ontdekt het als eerste: er zitten opeens vreemde gangen en gaten in het grasveld achter bij het huisje. Op de foto staat maar een klein gedeelte, maar er is een flink stuk gras overhoop gehaald. Welk dier zou dit gedaan kunnen hebben en hoe kunnen we ervoor zorgen dat het niet erger wordt of voorkomen dat er ook in de rest van het gras wordt gegraven?

Mollen maken molshopen en graven meer ondergrondse gangen en die zijn niet te zien, er zijn wel gaten. Vreemd is dit. Ik ben bekend met mollen maar niet met woelmuizen, misschien maar gelukkig? Een buurvrouw iets verderop vertelde me waarom ze naast de boerderij brede rand keien hebben aangebracht en de hortensia's daar hebben weggehaald: er zaten woelmuizen - ook onder het huis - en het was knap lastig om daar vanaf te komen.

Op het landje achter onze tuin, aan de andere kant van de sloot is van de zomer grond gestort. Deze was over met het doortrekken (uitgraven) van het kanaal tot in het hart van ons dorp, een groot project. Op het landje bleef vaak water staan en de eigenaar heeft het opgehoogd met de uitgegraven grond en er ook een hoge aarden wal van gemaakt naast zijn schuur. Al met al was er op twee plekken dichtbij ons perceel een flinke verstoring van de grond... en wie weet zochten de woelmuizen of andere dieren die zich daar ophielden hun heil elders en kwamen zo in onze tuin terecht?

Een paar dagen later komt mijn jongste zoon op bezoek. Net als hij zijn auto parkeert zien we de kat van de overburen op het grasveld met 'iets' spelen: een (woel)muis? Wat een akelig 'kat-en-muis-spel' speelt zich daar voor onze ogen af, de kat laat steeds zijn prooi weer los om het arme dier daarna weer snel te pakken. Mijn zoon komt binnen. P. en ik wijzen naar de kat, mijn zoon ziet het en gaat onmiddellijk tot actie over. Hij rent de tuin in, grijpt in het voorbijgaan een handjevol hazelnoten van de picknicktafel en gooit die naar de kat: raak! De kat laat zijn prooi vallen en vlucht, geschrokken, de struiken in. Mijn zoon is ondertussen op de plek des onheils en roept uit: "Het is een mol....als je 'm niet in je gras wilt, pak dan een emmer en een schep, maar je moet wel gauw zijn want hij graaft zich weer in". Dat laat ik mij geen twee keer zeggen. Ik schiet de schuur in, grijp een spa en in het voorbijgaan een grote plastic bloembak. Na een paar keer voorzichtig maar diep spitten hebben we de mol gevangen. Wat een dikkerd, wat een prachtexemplaar. Hij heeft zo te zien veel gegeten de afgelopen weken en is klaar voor de winter...

Zoon neemt een foto met z'n telefoon (zie foto twee) en daarna spring ik met de mol in de plastic bloempot over de sloot en laat het arme diertje daar vrij op het opgehoogde landje. Het is er al zanderig en oneffen door het onlangs opgebrachte zand, een paar gaten en gangen meer of minder vallen vast niet op.

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload