Buishyacint of Puschkinia

November 7, 2018

Heb je wel eens van Puschkinia gehoord? Misschien gaat er een belletje rinkelen... zeker als ik de Nederlandse naam noem: buishyacint. Ja, Puschkinia is een bolgewasje, een geslacht met maar één soort. Ik kreeg 'n zakje Puskinia bolletjes van de buurvrouw (Puschkinia scilloides libanotica 'Alba'). Als ze goed aanslaan wil zij er volgend jaar graag ook wat van hebben. Puschkinia's worden niet hoog, maar 10cm en hebben 2-3 grasachtige blaadjes, waar de stervormige bloempjes in een soort aar tussendoor groeien. Kleur: porcelein blauw (P. scilloides libanotica) of, zoals ik heb, een witte variëteit (naam zie boven). Bloeitijd maart/april.

Puschkinia werd ooit in de Kaukasus gevonden door de Russische graaf, scheikundige en - in mindere mate - botanicus Apollos Apollosovich Musin-Pushkin (1760-1805). De man was een genie. In 1802 leidde hij samen met zijn vriend, baron Friedrich August Marschall von Bieberstein, een expeditie naar de Kaukasus en verzamelde daar allerlei planten. Eén van die planten was de buishyacint. Pushkin gaf zijn naam aan enkele planten, onder andere aan de buishyacint. Hij heeft niet lang van zijn faam als botanicus kunnen genieten want hij stierf slechts enkele jaren later.

Puschkinia is een gemakkelijk bolgewasje, heel geschikt voor verwildering. Het komt elk jaar terug en breidt zich uit als ze op een goede plaats staan; zon/halfschaduw, schaduw wordt verdragen. Zolang de grond maar goed doorlatend is met veel zand en bladeren erdoorheen.

Buishyacinten zijn ook geschikt voor potten en kuipen op een balkon of terras. Ik plantte de bolletjes in een grote bloempot met onderop een flinke laag hydrokorrels voor een goede drainage. Het mooiste effect krijg je als je Puschkinia's in grote groepen (25-50 stuks) van wisselende grootte aanplant tussen vroeg uitlopende bodembedekkers of in een bloemenweide (je moet er maar de tuin en de middelen voor hebben...of een rijke, goedgevige buurvrouw).

Verwilderingsbolletjes, zoals Puschkinia, Scilla en Anemone blanda moet je vroeg planten, las ik op het internet in een artikel uit Onze Eigen Tuin (Winter 2014), van Jacqueline van der Kloet (zij is onder andere groenontwerper, gespecialiseerd in het combineren van bloembollen en vaste planten). Niet later dan de tweede helft van oktober. Ahum. Ik ben daar dus al (te) laat mee maar ja, ik heb het zakje pas onlangs gekregen. Sneeuwklokjes- en krokusbolletjes, zegt Jacqueline, plant je nog vroeger, het liefst eind september - begin oktober omdat ze gevoelig zijn voor uitdroging. Ze moeten zo snel mogelijk na het rooien door de kweker de grond weer in. Die kun je dus maar beter niet aan Sint of voor Kerst vragen...

 

(Bron: boek Toveren met bollen - Jacqueline van der Kloet; artikel Bollen voor de vorst - Onze Eigen Tuin, winter 2014 - Jacqueline van der Kloet)

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload