Cyclaam

December 5, 2018

Cyclaampjes waren één van de lievelingsbolletjes - of beter knolletjes - van mijn moeder. Onder de zomereik, achter mijn ouderlijk huis stond een groepje, dat zich met de jaren uitbreidde. Zowel de grondsoort - humusrijke bosgrond - als de standplaats, gedeeltelijke schaduw, waren ideaal.

Dit is de Napolitaanse cyclaam (Cyclamen hederifolium). Ken je 'm? Ik kreeg 'm van mijn buurvrouw toen we samen in het tuincentrum waren om ideetjes op te doen voor de kerst. Omdat de cyclaam ook daar in het tuincentrum gewoon droog, zonder aarde in een bak lag heb ik 'm ook hier zo in de vensterbank van het keukenraam neergelegd. Steeds als ik in de keuken kom kijk ik naar de tere bloemen die uit de knol tevoorschijn komen en denk aan mijn moeder (ze overleed in april dit jaar). Mooi hé, cyclaampjes?

De Napolitaanse cyclaam groeit in het wild in bossen en velden van Middellandse Zeelanden. Van het zuidoosten van Frankrijk tot in Turkije en ook op Corsica, Sardinië, Sicilië, Kreta en andere Griekse eilanden. Dat zou ik wel eens willen zien... een veldje bloeiende cyclamen zó maar in de natuur. Niet aangeplant. Cyclamen bloeien van augustus tot in november (en dit exemplaar zelfs tot in december). 

Cyclamen zijn niet de gemakkelijkste, ze zijn veeleisend en lastig te houden. De knollen moeten voor het planten geweekt worden en moeten niet te diep (max. 3cm) worden geplant. Planttijd: augustus-september. Plant ze in halfschaduw, in humusrijke, mogelijk wat kalkrijke grond. Als ze het naar hun zin hebben zullen ze zich na een aantal jaren vermeerderen uit zaad. Voorwaarde voor bloei is dat je ze, zodra het blad lelijk word, bedekt met een dun laagje bladcompost. Dat bootst de natuurlijke omstandigheden na. 

Het blad van de cyclaam is bijzonder decoratief: wintergroen en hartvormig, zilvergrijs gemarmerd. Als de cyclaam is uitgebloeid plant ik de knol uit in de tuin - na deze een nachtje te hebben voorgeweekt. Niet te diep! Het is al lang niet meer de juiste planttijd, maar wachten lijkt me ook geen optie. Hopelijk verschijnt er volgend jaar 'n prachtig, groen met wit hartje? Dat zal ik vast en zeker met ontroering aan mijn moeder denken. Ach, kon ik haar nog maar even zeggen dat de cyclaam nu ook een van mijn lievelingsplanten is en dat ik zo van de tuin geniet, net als zij.

 

(Bron: Toveren met bollen - Jacqueline van der Kloet; Wikipedia) 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload