100 Esdoorns

April 8, 2019

Ieder voorjaar zorgt onze esdoorn (een gewone esdoorn, Acer pseudoplatanus) voor ongelooflijk veel nakomelingen. De zaailingen komen met duizenden op, vooral op in het gras en in de border bij de boom. Elke dag trek ik er in het voorbijgaan minimaal 100 uit. Nu gaat dag nog gemakkelijk, maar naarmate de esdoorntjes groter worden en een groter wortelgestel krijgen gaat uittrekken lastiger.

Er bestaan 130-150 soorten esdoorns, van de gewone esdoorn, die wel 30 m hoog kan worden, tot de kleine Japanse esdoorns (Acer palmatum). Veldesdoorn of Spaanse aak (Acer campestre), gewone esdoorn en Noorse esdoorn (Acer platanoïdes) komen het meeste voor in ons land.

Esdoorns doen het bijna overal! Ze groeien goed op klei-, leem- en rijkere zandgronden, op zowel zure als kalkrijke gronden. 

Ik las dat de zaailingen van de gewone esdoorn giftig zijn voor paarden. Zowel in de bladeren als in de zaden en de zaailingen zit hypoglycine A, een giftige stof. Er is nog niet zolang geleden ontdekt dat er een samenhang is tussen atypische myopathie (AM), ook wel weidemyopathie - een levensbedreigende spierziekte bij paarden -, en hypoglycine A. Zaailingen van de gewone esdoorn zijn - per kilo - het meest gevaarlijk voor paarden, gevolgd door zaden en bladeren. 

Heb je een paard? Zet het dan niet in een wei waar gewone esdoorns in de buurt staan. Kan dat niet? Houd de wei vrij van esdoornblad (A. pseudoplatanus), zaad en zaailingen. Maai de zaailingen in het voorjaar af en haal het maaisel weg. Voer de paarden in de wei in het najaar bij met een goede kwaliteit ruwvoer. Zet zo nodig een deel van de wei af. En: houd de paarden binnen bij storm.

Inmiddels is het gras gemaaid en de meeste esdoornzaailingen zijn daar weg. Jammer dat ik de borders niet kan maaien.

 

(Bron: paardenarts; De bomenstichting; Wikipedia)

Esdoornzaailingen ^

Gemaaid ^ 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload