Schuimbloemen

April 17, 2019

Ik denk nog zo vaak aan de grote tuin van ons huis in de Veluwse bossen, waar ik opgroeide. Het huis lag zo'n beetje aan het einde van een lange oprijlaan, met aan weerszijden hoge rhododendrons. Het had een rieten dak en ramen met rood/witte luiken. Rondom het huis lag grind waarin ik af en toe naar mooie steentjes zocht. Zowel opzij als achter het huis lag een groot grasveld. Het grootste lag naast het verhoogde terras bij de openslaande deuren en was omzoomd met borders. Eromheen hadden we een hek van gaas gezet, om de konijnen buiten te houden. De borders waren gevuld met een mix aan vaste planten en - voor die tijd zo gebruikelijk - een groot aantal eenjarigen. Omdat mijn vader, die landbouwkundig ingenieur was, op een proefboerderij werkte, nam hij regelmatig kistje vol plantjes mee naar huis. (Op de foto zie je de kat op zo'n kistje voor het kattenluikje zitten.).

Op de hoek van het terras stonden drie tot één boom vergroeide Japanse sierkersen, die mijn vader had meegenomen uit Japan waar hij voor zaken was. In de lente waren ze één grote roze bloesemwolk en in het najaar kleurde hun bladerdek vlammend oranjerood. Spectaculair! De kersen gaven 's zomers veel schaduw, zodat eronder maar weinig planten konden groeien. Totdat mijn ouders van een vriend wat roze winterpostelein (Claytonia sibirica) en Tiarella voor onder de kers kregen. De paar plantjes groeide in 'n mum van tijd uit tot een tapijt van groen, wit en roze. Want zowel roze winterpostelein als schuimbloem - of Perzische muts - zijn uitstekende bodembedekkers voor in de schaduw. Zolang de grond maar niet te droog is. 

Toen ik bij de kwekerij Tiarella zag was ik meteen verrukt en nam een paar plantjes mee voor in de border bij de schutting. Na het planten ging ik nog even het internet op om meer te weten te komen over de schuimbloem...en kwam er toen achter dat ik de verkeerde soort kocht. 

 

Verschillende soorten

Tiarella wherryi is de polvormende schuimbloem. Tiarella cordifolia is de bodembedekker die ik had willen hebben. Beide soorten groeien oorspronkelijk in de bossen van Noord-Amerika. Ook Tiarella trifoliata komt daar vandaan. Er is ook een schuimbloem die uit Oost-Azië komt, Tiarella polyphylla. Vandaag de dag zijn er verschillende cultivars van de schuimbloem te koop, zoals Tiarella polyphylla 'Kew Form' met prachtig groen blad met diepliggende nerven. De bloeitijd valt in april-mei. Vooral als bodembedekker onder heesters komt Tiarella polyphylla 'Kew Form' tot haar recht. Standplaats: (half)schaduw. Na de bloei verschijnen er aantrekkelijke zaaddoosjes, die tot aan de herfst aan de stengels blijven zitten.

Een andere mooie cultivar voor in de tuin is Tiarella 'Happy Trails', waarvan het opvallend groene blad zwarte nerven heeft.

Doe mij maar de Tiarella cordifolia, de sterke bodembedekker die onder de kersenboom uit mijn jeugd stond. De plant heeft crêmewitte tot lichtroze bloempluimen in april-mei. Het blad is breed gelobt en verkleurt mooi brons in het najaar. Hoogte: 30 cm. 

 

(Bron: Kwekerij De Hessenhof; Wikipedia; De Tuinen van Appeltern)

Polvormende schuimbloem, Tiarella wherryi ^

Het huis uit mijn jeugd met de Japanse sierkersen bij het terras ^

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload