Boompjes uit het bos

May 30, 2019

Heb jij dat ook wel eens gedaan, als je in de natuur bent, stiekem een plantje meenemen voor in de tuin? Laat me duidelijk zijn: dit is geen pleidooi voor plantjes roven. Sommige planten zijn beschermd omdat ze met uitsterven bedreigd zijn en het is verboden om ze te plukken, laat staan om ze uit te graven en mee te nemen. En ook al zijn planten niet beschermd, als iedereen het zou doen...

Ik doe het een heel enkel keertje, als ik zeker weet dat de betreffende planten algemeen zijn en niet op de Rode Lijst staan of stonden. Daarvoor heb je een goede plantenkennis nodig. Ook moeten de plantjes er in overvloed groeien. In 't geval van bomen of struiken moeten ze klein van formaat zijn, zodat ze makkelijk uit de grond te halen zijn en ook omdat ze zo een grotere kans hebben de verhuizing naar de tuin te overleven. Laatst, in het bos op de Hondsrug, zag ik massaal dalkruid staan (Maianthemum bifolium), op meerdere groeiplaatsen! Een aantal jaren geleden stond dalkruid nog op de Rode lijst, zo wist ik toevallig. In een aantal regio's in Nederland en Vlaanderen is dalkruid nog steeds zeldzaam. Ik genoot van het dalkruid en liet het staan.

Vorig weekend waren we 'n nachtje kamperen bij vrienden op de camping, op de Veluwe. Midden in het bos! Het was er 's nachts behoorlijk koud en we deden geen oog dicht vanwege een nogal luidruchtige vrouwtjes bosuil, maar dit terzijde. Toen mijn vriendin Y. en ik de volgende ochtend met een teiltje vol vuile vaat, gewapend met afwasborstel, afwasmiddel, theedoek en vaatdoek naar de 'afwasruimte' liepen, zag ik allemaal kleine boompjes naast het pad staan. Opslag. Mijn ogen werden groot. Oh! Daar, piepkleine krentenboompjes (Amelanchier lamarckii) in het zand, haast tegen het pad, onder de moederboom. Vlakbij ons kampeerplekje kwamen vele jonge veldesdoorns of Spaanse aken (Acer campestre) op. Die krijgen in de herfst een schitterende gele kleur. Het zijn ook goed haagbomen. Er stonden er héél veel. Eentje meer of minder zou echt niet uitmaken en op deze plek, dicht op het pad, zouden ze later toch wel worden weggehaald.

Er waren mensen in de buurt. Foute timing. Boompjes uittrekken onder het toeziend oog andere campinggasten voelde niet goed. Na de afwas, op de terugweg, was er niemand in de buurt. Ik keek nog 'ns snel om of er niemand aankwam, en greep ik mijn kans. In één ruk trok ik snel een jong krentenboompje uit van nog geen decimeter groot. Ik wikkelde het in de natte, uitgespoelde vaatdoek. Dat kwam goed uit; zo onttrok ik mijn buit aan het zicht en bleven de wortels meteen vochtig.

Bij ons kampeerplekje gekomen trok ik drie mini veldesdoorntjes uit (niemand in de buurt). Mooi! Ik voelde me negen-en-negentig procent voldaan en één procent slecht. 

Terug in Drenthe, had ik dan wel m'n boompjes maar waar zette ik ze in hemelsnaam? De tuin is vol en bomen worden gróót. Een krentenboompje is een kleine boom - of eigenlijk een grote heester - die uiteindelijk 4-6 m hoog wordt. Een veldesdoorn, daarentegen, behoort tot de middelgrote bomen en heeft een uiteindelijke hoogte van 15-28 m. De boom groeit niet zo heel snel maar kan wel 200-300 jaar oud worden! Veldesdoorns kunnen goed tegen wind. 

De boompjes uit het bos, die ik zorgvuldig in nat keukenpapier en plastic verpakte, moesten gauw de grond in, anders droogden de worteltjes teveel uit. Ik plantte het schattige krentenboompje en de kleinste veldesdoorn zolang in de schaduwborder bij de schutting. Prachtig. Althans voorlopig. De andere veldesdoorntjes groef ik bij het trapje en naast de stronken van de wilgen, bij het pad in. Hier kan ik ze mooi in de gaten houden (en niet vergeten) voor ze later naar hun definitieve plek verhuizen. Waar weet ik nog niet. Dat voelt voor negen-en-negentig procent onnozel en voor één procent voldaan.

 

(Bron: Wikipedia; De Bomenstichting)

Het krentenboompje ^

Veldesdoorns. Het blad is veel kleiner dan van andere esdoorns en bestaat uit drie of vijf slippen, die zelf golvend tot gelobd zijn ^ 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload