Kersen en vogelpoep

June 24, 2019

Maandagochtend. Ik duw de tuindeur open (een van de eerste dingen die ik 's ochtends doe zodra ik beneden ben) en snuif de nog zo heerlijk koele, frisse lucht op. De lucht is niet fris, vandaag. Het ruikt sterk naar vogelpoep. Bah! Niks geen zweempje rozengeur of vleugje kamperfoelie. Slaperig loop ik het terras op. De grote groep spreeuwen in de boom vliegt luid klapwiekend weg.

Spreeuwen. Het zijn er elke dag meer. Kersen. Het zijn er elke dag minder! Er zit al duidelijk minder rood aan de takken. Ik ben er blij mee, want de border onder de kersenboom, die ik eigenlijk vandaag had willen wieden, ligt bezaaid met half aangevreten kersen en de planten zijn bespikkeld met vogelpoep. Tja, zo'n grote groep spreeuwen kan er wat van...

Ik loop verder de tuin in. Het gras onder de kers ligt vol met kersen! Waarom eten de vogels deze nou niet op? Waarschijnlijk is het boven in de boom veiliger kersen eten dan beneden op de grond. 

Ik open de schuur en pak de grashark. Weg met die kersen. Als ik nog wat onkruid uit de border trek, staande op het grindpad, voel ik iets op mijn onderbeen: een teek. Een grote, ik kan 'm zelfs zo  zien. Pff. Nee! Voorlopig ga ik echt niet wieden onder de kersenboom. 

Daar is de buurman. Wil je nog kersen?', vraagt hij. Ik aarzel. 'Een klein beetje', zeg ik.

De planten zitten onder de vogelpoep (het is niet zo heel goed te zien op de foto) ^ 

Kersen in het gras ^ 

Een hoop kersen ^ 

 Kersen van de buren ^ 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload