Vogel tegen het raam

July 3, 2019

POK! Met een doffe bonk vlieg er een vogel tegen het raam. Ik herken het geluid; de afgelopen weken vlogen er al en paar vogels tegen de ruiten. Ruim een week geleden ben ik hals over kop naar de dierenwinkel gereden om nóg meer vogelstickers te kopen voor op de ramen. Maar we plakten er geen op het keukenraam...

De bonk was luider dan de vorige keer, toen er een jonge spreeuw tegen het raam vloog. Hij brak zijn nek en ging dood. Het was akelig om hem voor onze neus te zien sterven. Deze vogel, zo redeneer ik, was vast nog groter. Wat zou het zijn?

Ik kijk uit het keukenraam maar zie geen vogel liggen. Ook vanuit de bijkeuken is niks te zien. Dan loop ik de kamer in - daar waar de ramen beplakt zijn met stickers - maar er ligt geen vogel op het terras. Als ik naar buiten loop zie ik hem liggen, in het gras. Prachtig zwart/wit met een nog wat vaalrood petje: een jonge, grote bonte specht (Dendrocopos major). Hij beweegt niet. Ach! Daar is P. Ook hij is van slag. Al wéér een vogel. Een specht, zelfs. Ik draai me om en ga aangeslagen naar binnen, terwijl P. hem bekijkt. 'Hij leeft nog, hij knipperde net met zijn ogen' zegt P. Voorzichtig legt hij het beestje recht. Het ziet er niet goed uit, hij zit bewegingsloos in het gras, ineengedoken, met zijn kop onnatuurlijk gebogen, steunend op z'n snavel.

'Laten we 'm maar even met rust laten', zeg ik. 'Hij ligt in de schaduw, over een half uurtje zal ik kijken of hij nog leeft. Ga jij maar weer aan je werk'.

Na een half uur bekijk ik de specht: hij leeft hij nog want hij knippert met zijn ogen als ik hem benader. Ik besluit hem te verhuizen naar een rustiger plek in de tuin - en ook uit het zicht - waar hij kan bijkomen óf, naar ik vrees, kan sterven. Ik pak hem op. Hij knippert weer met zijn ogen. ik voel zijn hartje kloppen en even beweegt hij zijn stevige poten als ik hem in mijn handen neem. Langzaam loop ik met de specht de tuin in, waar zal ik hem neerleggen? Achter de seringen maar, bij de schommelpalen. Behoedzaam zet ik de vogel op de grond, hij valt niet om en knippert weer met zijn ogen. Snel loop ik weg. Arme vogel!

Tussen de middag loopt P. de tuin in om te zien hoe het met de specht is. Als hij dood is zullen we hem begraven. Ik wil niet mee, laat P. maar kijken. Hij komt al gauw terug. 'Waar heb je hem nou precies neergelegd, ik kan hem niet vinden!? zegt hij. Snel loop ik met hem naar de plek bij de seringen. Hij zou toch niet...?

De specht is weg! Is óf verder de struiken in gehipt (en daar gestorven?) of hij was in shock, is daarvan hersteld en weer weggevlogen. We houden het op het laatste! Er vlogen zich al te veel vogels dood tegen de ruiten. Ze zagen de ramen niet of dachten dat ze dóór konden vliegen omdat we in de woonkamer ramen tegenover elkaar hebben. 

Er is nog één vogelsticker over. Die plak ik meteen op het keukenraam. We hopen vurig dat dit de allerlaatste vogel was die tegen het raam vloog.

Het keukenraam. De specht lag voor het bankje (ik heb geen foto gemaakt...) ^ 

De raamsticker ter voorkoming van 'raamslachtoffers' ^ 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload