Te koop

July 17, 2019

Nu ben ik er inmiddels al een beetje aan gewend, maar in het begin vond ik het naar om te zien, het bord met Te koop' aan de weg naast de heg. Onze buren gaan verhuizen. Ik moest echt wel even 'n traantje wegpinken toen de buurvrouw het ons kwam vertellen... 

Al vanaf de eerste dag dat we hier kwamen hadden we 'n goed contact met elkaar. De buurvrouw nodigde ons al direct uit om haar huis te zien en het klikte meteen tussen ons. We zitten zo'n beetje op één lijn, qua natuur, tuin en nog meer belangrijke zaken in het leven en ik had (heb!) aan onze  buurvrouw iemand die net als ik verrukt kan zijn om alles wat groeit en bloeit in de tuin. Het ontdekken van de eerste sneeuwklokjes en krokusjes -, de egel en de vele vogels die onze tuinen vooral aandoen. De jonge spechten (grote bonte, Dendrocopis major), die dit jaar als kwajongens de musjes attaqueerden. De vlinders, op onze vlinderstruiken. De vlammende herfstkleuren in de tuin (bij haar vooral de pruikenboom, Cotinus coggygria 'Royal Purple', bij ons de krentenboompjes, Amelanchier lamarckii) en de bessen voor de vogels! We houden beide erg van de imposante oude hazelaar bij hen op het terras. De boom geeft met z'n groene bladerdak aangename schaduw en het is er een paar graden koeler dan onder een parasol. In het najaar geeft de boom honderden hazelnoten  en veel vogels vinden er beschutting. 

In het begin, toen we deze omgeving nog helemaal niet kenden, was het de buurvrouw die ons handige tips gaf. Over bijzondere restaurants, mooie wandelingen, leuke Drentse dorpjes, kappers, dokters, landwinkels, dierenwinkels (vogelvoer!), kwekerijen, dazen bestrijding, het huis (...), etc. Altijd weer een schot in de roos. En als we onverwijld om een of ander ingrediënt verlegen zitten, bij het eten maken, helpen de buren ons altijd uit de brand (de dichtbijziijnste winkel is 6 km weg).

Zij en haar zoon - en later haar moeder - waren (zijn!) er voor ons, bij nacht en ontij. Toen vorig jaar, laat in de avond, onze kelder blank stond en er, o gruwel, opeens een gapend gat naast het huis was verschenen, brachten ze een groot stuk zeil. We kunnen altijd op ze rekenen, en dat is wederzijds! Het voelt veilig en vertrouwd met zulke mensen naast je.

In de vakantie, als mijn zoon niet kan oppassen met zijn drukke baan, letten ze op ons huis, geven de planten water, legen de brievenbus en er staat ons bij thuiskomst altijd een hartelijk welkom te wachten; 'n bos bloemen, 'n kaasplateau, kerstcadeautjes.  

We haalden samen een stuk van de - vooral aan onze kant - half kale coniferenheg weg en zetten de schutting. 

Maar vooral waardeer ik het gewoon samen dingen doen. Theedrinken, samen wandelen, samen naar een kwekerij. We doen dat niet zo vaak en lopen elkaar beslist de deur niet plat - de buurvrouw heeft een volle, pittige baan in de zorg en is net als wij gesteld op haar privacy - maar toch.

Nu gaan ze verhuizen. We raken onze buren kwijt maar zetten onze vriendschap gewoon voort. Ondanks het gezegde 'Beter een goede buur dan een verre vriend' ben ik niet bang dat we elkaar uit het oog zullen verliezen. Ze gaan maar 'n kwartiertje (met de auto) verderop wonen, in een naburig dorp. Vrijstaand huis, rustige plek, middenin het groen.

Het wordt heel moeilijk voor onze toekomstige buren om aan jullie te tippen, A., J. en M. En haal het alsjeblieft niet in jullie hoofd, buren in spé, om de imposante hazelaar weg te halen. 

Het woordje 'Te' is nog net zichtbaar boven de heg, op het 'Te koop' bord ^

 Achter de schutting zie je de imposante hazelaar van de buren ^

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload