Druifheide

November 28, 2019

Ik zag bij de buurvrouw naast de voordeur een schitterende sierheester in een bak staan. Ze wist niet hoe hij heette, maar ik had een vermoeden. Dat vermoeden bleek juist, het was een Leucothoe (Leucothoe axillaris 'Zeblid', ook wel L. fontanesiana 'Scarletta'of L. Scarletta). Dit is een groenblijvend struikje met blad dat donkerrood uitloopt en later pas groen wordt. In de herfst en winter wordt het blad nog roder.

Leucothoe is een plantengeslacht dat tot de Heidefamilie (Ericaceae) behoort en uit meerdere soorten bestaat. De heesters zijn een stuk groter dan een gemiddeld heistruikje en komen van nature voor in de bossen van bergachtige gebieden van Noord- en Zuid-Amerika tot in het Verre Oosten en Madegascar.

Leucothoe heeft als Nederlandse naam druifheide. Heb je daar wel eens van gehoord? Ik niet, maar wél van de Leucothoe 'Zeblid'. Deze cultivar is niet voor niets populair; de heester is groenblijvend en heeft fraai jong donkerrood blad. L. 'Zeblid' is goed in pot te houden en is winterhard. Genoeg pluspunten om deze druifheide te kiezen voor in de winterbloembak buiten.  

 

Soorten en cultivars

Er bestaan zo'n 40 tot 50 soorten druifheide en een aantal verschillende variëteiten. Hun groottes lopen uiteen van 30-150 cm. Elke variëteit heeft z'n eigen bladvorm en bladkleur. De bladkleur alleen al kan geel, roze of rood zijn. In het najaar verkleurend naar scharkeringen van paars, bruin of rood. Er bestaan ook bladverliezende soorten. Enkele bekende cultivars:

  • L. fontanesiana 'Rainbow' (syn. L. walteri 'Rainbow') - groenblijvende bontbladige cultivar met groen/roomwit haast gemarmerd blad. Jong blad is helder roze en in de herfst verkleurend deze donkerrood Je moet er maar net van houden. De 'Rainbow' wordt uiteindelijk wel 1,5 m hoog.

  • L. axillaris 'Curly Red' - nieuwe, middelgrote wintergroene soort met opvallend gekruld blad dat door de seizoenen heen allerlei kleuren heeft. Heel bijzonder! In de herfst kleurt het blad rood en in de winter paars. De groeivorm is compact, dus is heel geschikt voor in een kleinere tuin of bloembak. Het is een langzame groeier, de hoogte na 10 jaar is 1m. De struik gaat meer de breedte in. 'Curly Red' is goed winterhard.

  • L. keiskei 'Royal Ruby' - wintergroen struikje met donkergroen en rood blad dat in de herfst en winter steeds roder wordt. Hoogte na 10 jaar: 100 cm. In mei verschijnen de witte bloemen. De 'Royal Ruby' is goed winterhard.

  • L. racemosa - kleine bladverliezende struik met mooi frisgroen blad en een opvallende herfstkleur. Hoogte na 10 jaar: 100 cm. Witte bloemkleur. Is goed winterhard.

  • L. axillaris 'Zeblid' - wintergroen struikje met een mooie bladverkleuring en winterkleur. De groeiwijze is blijft bossig en compact. Uiteindelijke hoogte: 40-60cm.

Standplaats, grondsoort, toepassing

Leucothoe stelt niet zo heel veel eisen. Een beschutte standplaats met een paar uren zonlicht en voor de rest halfschaduw is het beste. Dat licht is nodig om voor een goede bladverkleuring. Zolang je een Leucothoe maar niet in de volle zon zet. Gefilterd licht - door bladeren van bomen - is uitstekend, want zo groeien de struiken ook in natuurlijke habitat. Op een wat zonniger plek heeft druifheide meer behoefte aan water. Bij teveel water vallen de bladeren eraf.

Net als hei heeft Leucothoe een voorkeur voor humusrijke, zure grond. Liefst ook nog een beetje vochtig, maar wel goed doorlatend. Werk dus flink wat tuinturf door de grond op de plek waar je er een gaat planten als je geen neutrale tot zure grond hebt. Heidegrond gebruiken kan ook (grond voor zuurminnende planten). 

Leucothoe doet het goed als solitair of juist in een groepje, bijvoorbeeld als bodembedekker. De heesters zijn winterhard, maar kunnen soms toch te lijden hebben van koude wind. Ook een kwakkelwinter met veel afwisseling van vorst en dooi is lastig voor druifheide. Na de bloei, aan het einde van het voorjaar (juni) kun je eventueel lelijke geworden stukken van de heester wegsnoeien. Doe dat niet eerder. De struik heeft tijd genoeg om bij te komen om er in de herfst weer op z'n mooist uit te zien.

In mei/juni verschijnen de kleine, heideachtige witte (soms lichtroze) bloemen die in trossen aan de takken hangen. Een Leucothoe is niet giftig.

 

(Bron: Wikipedia; De Tuinen van Appeltern; Plantentuin Esvleld; thejoyofplants uk; GroenRijk Maasbree)

Leucothoe axillaris 'Zeblid' in de winterbloembak ^ 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload