Storm op komst

February 9, 2020

Storm op komst! Storm Ciara, dit keer (Ciara is een Ierse meisjesnaam). Het is al de derde storm van het jaar. Het hoogtepunt van de storm wordt aan het eind van de middag, begin van de avond verwacht met zware windstoten van zo'n 120 km per uur. Vooral aan de kust. 

's Ochtends waait het hier al flink. Als ik met mijn zoon bel hoor ik dat het in het midden van het land nog helemaal niet hard waait. Goh.

Ik doe de tuindeur open en hoor hoe de wind door de toppen van de bomen blaast. De bomen zwiepen al flink heen en weer. Hoe zal dat straks dan wel niet zijn? Als ze maar niet omgaan. Ciara komt uit het westen...als de eiken omwaaien komen ze op het huisje terecht. Toch zou ik het, denk ik, nog erger vinden dat er bomen omwaaiden dan dat ons huisje kapot zou gaan. Alhoewel, dat is ook erg en geeft nog veel meer gedoe, al zijn we verzekerd en staan de eiken op gemeentegrond.

Op het tafeltje tegen het huis staan mijn gieters. Moet ik ze binnenzetten? Ach, ze kunnen nooit ver weg waaien. Dus ik laat ze maar staan. Ik maak me meer zorgen om de dakpannen, de schutting en de bomen. 'It will be allright' zegt P. Hij maakt zich nergens druk om. Zou ik me ook zorgen maken als ik niks had gehoord over een op handen zijnde storm? Vast niet! Nog niet. 

Zou ik me ook zorgen maken als ik niet weg hoefde vanavond, rond etenstijd? Dat is precies de tijd dat de storm op haar hoogtepunt is. Ik beloofde de buurvrouw van de bus te halen, zo'n 9 km verderop; er gaat 's avonds geen bus meer naar ons dorp. Een rit met veel bomen langs de weg. En ook huizen (vliegende dakpannen). 'Wil je alsjeblieft mee, vanavond? Ik ben toch wel een beetje bang...' vraag ik aan P. Hij antwoord 'oké'. Gelukkig! Dan zijn we tenminste samen. Maar mijn angst blijft. Want het zal je maar gebeuren. 'Echtpaar uit Drenthe overleden door boom op auto.' Dan maar liever materiële schade. Dakpannen. Huisje. Of slechts kapot gewaaide gieters.

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload