Voor de vogels!

March 28, 2020

Ding dong! De bel. Ik loop naar de voordeur en zie dat de pakketbezorger een doos op de stoep zet en daarna een flink stuk achteruit gaat (bravo). Ik doe de deur open. 'Ik heb een pakketje voor u', zegt de man. Ik bedank 'm hartelijk en roep nog gauw 'Blijf gezond!' als hij terug naar zijn auto loopt. 

Ha! Mijn vogelvoer is er. Via het internet (webshop Vogelbescherming) bestelde ik een klein voorraadje. Dat was wel iets duurder dan bij de dierenwinkel maar zo hoef ik er niet uit en het is van goede kwaliteit. In de voorgaande jaren voerde ik de vogels niet meer in het voorjaar, maar nu doe ik juist wél omdat ik zo van ze geniet. Wel koos ik eiwitrijk voer uit, daar hebben ze nu het lente is behoefte aan. Gedroogde meelwormen.

Nu moet ik alleen nog het pakket openen. Hm. Dat is van hand tot hand gegaan. Zal ik het een aantal dagen laten staan om er zeker van te zijn dat een eventueel corona virus erop dood is? 

P. kent me en biedt aan de doos voor me te openen. 'Doe maar, graag!' Hij loopt ermee naar buiten en zet het pakket op de picknicktafel. Ik kijk maar niet... Opeens heb ik het gehad met mijn eigen, iets te panische gedrag. Dit gaat te ver. Straks goed handen wassen en daarna niet meer over (proberen) na (te) denken. P. loopt naar binnen - de zakken vogelvoer liggen keurig netjes naast elkaar op de tafel. Ik haal een schaar (niet de keukenschaar...), knip de zakken open en vul de container uit de schuur met de zadenmixen. De lege plastic emmer, waar vetbollen in zaten, vul ik met de meelwormen. De pinda's laat ik in het zakje; het is al voor de helft leeg nadat ik er de pindahouder mee vulde. Tjonge.

Goede actie, zo vind ik zelf. Door de vogels te voeren zorg ik ook goed voor mezelf. We moeten er allemaal maar het beste van maken, niet?

Pinda's voor de mezen ^

Zadenmix en gedroogde meelwormen ^  

Ik ben nauwelijks binnen of de eerste dappere koolmees stort zich op de pinda's ^

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload