Klimplanten op het noorden

May 7, 2020

Vorig jaar hebben we samen met de buren een stuk kale coniferenheg weggehaald en hiervoor in de plaats een hek van zes stukken betongaas gezet, als frame voor allerlei klimplanten. Aan de kant van de buren kwamen er - voor instant privacy - schorsmatten tegenaan. De buurvrouw zette er een tiental clematissen naast met bloemen in allerlei vormen en kleuren. Aan onze kant is dat niet mogelijk omdat de 'schutting' op het noorden ligt. Er valt veel schaduw, dus is er minder keus aan soorten klimplanten die het daar goed doen. Kiezen van 'de juiste planten voor de juiste plek' was belangrijk, aangezien we de 'schutting' zo snel mogelijk begroeid wilden (willen) hebben. 

Ik koos voor klimop, wilde kamperfoelie en twee soorten bosrank (Clematis armandii en de inheemse Clematis vitalba). Deze kunnen flink wat schaduw hebben en er valt in alle seizoenen wat aan te beleven, behalve dan misschien de herfst.


Wegkwijnend of weelderig

Zowel de klimop (Hedera) als de wilde kamperfoelie (Lonicera periclymenum 'Serotina') doen het uitstekend. Ze groeien snel; op naar een groene groene 'schutting'. N.b.: Helemaal links stond al klimop (tegen een klein stuk schutting naast de coniferenheg) en ook al wat bosrank (C. armandii). Ik knipte de klimop bij de grond af en in no-time groeide het terug. Op andere plekken heb ik stukken klimop gepoot die ik elders uit de tuin trok (met worteltjes). De wilde kamperfoelie fleurt het geheel straks op met heerlijk geurende bloemen.

De bosrank (Clematis armandii) stond er ook al maar was op sterven na dood. De plant was totaal overwoekerd door de klimop. Nu C. armandii de ruimte heeft breidt hij zich snel uit. De ranken groeien zelfs nog sneller dan de klimop. Sinds een aantal dagen komen er steeds meer gele blaadjes aan; een tekort aan voedingsstoffen of te koude wind? In het vroege voorjaar heb ik de plant wél bemest...

De inheemse bosrank (C. Vitalba), die in sommige bossen een plaag kan vormen, doet het helemaal niet goed. Ik koos deze vanwege de decoratieve zaadpluizen en ook omdat het een inheemse klimmer is. Aanvankelijk was ik nog even bang dat het een woekeraar zou blijken en hij in korte tijd de hele schutting over zou nemen. Dat gebeurde niet. Sommige ranken stierven zelfs af (geknakt tijdens de storm?). De clematis is niet dood en de groeit nog wel door, maar toch. In het wild groeit C. Vitalba vooral in loofbossen met voldoende licht (!) in gebieden met kalkhoudende grond (mergel, löss, rivierzand, zavel, lichte klei en op stenige plaatsen). Je vindt 'm ook in (spoor)bermen, heggen, plantsoenen, etc. Zolang de grond maar niet te zuur is! Dat is onze tuingrond wél; dat is afgegraven veen. Misschien speelt het geringe zonlicht ook wel een rol.

 

Conclusie

Voor tegen onze schutting op het noorden - schaduw, voedselrijke grond - blijkt klimop (Hedera) toch de meest ideale klimplant, op de voet gevolgd door wilde kamperfoelie (Lonicera periclymenum 'Serotina'). Beide zijn sterk en groeien hard. Klimop is ook nog eens wintergroen. Voor een wat sneller resultaat had ik beter voor een paar tientjes een aantal klimopplanten met lange ranken kunnen kopen. Nu duurt het wel een jaar of drie voor de boel goed is dichtgegroeid.

De twijgen van de kamperfoelie zijn aan de onderkant wat kaal, maar straks komen er wel heerlijk geurende bloemen aan (nachtvlinders!), gevolgd door knalrode bessen (! giftig). De klimop ernaast vult straks de kale plekken wel op.

De Clematis armandii groeit sneller dan de klimop en is ook wintergroen maar krijgt nu opeens gele blaadjes. Dat is jammer. Tot nu toe kwamen er ook nog geen bloemen aan. Het is afwachten hoe het verder gaat.

De andere bosrank (C. vitalba) was ronduit een verkeerde keuze. De plant verlangt grond met een zuurgraad van zwak zuur tot licht basisch en wellicht ook meer zon? 

 

Meer variatie

Om wat meer variatie te krijgen, nu C. vitalba nogal tegenvalt, wil ik er nog een andere klimplant bij hebben. Eentje met opvallende bloemen: C. montana var. Grandiflora (witte bloemen) of C. montana 'Elizabeth' (zachtroze bloemen). Volgens de RHS kunnen beide ook goed in de schaduw staan, al zal de bloei er minder uitbundig zijn. Op het internet (website  Plantentuin Kwekerij Esveld uit Boskoop) keek ik voor de zekerheid nog even naar de grondsoort. Beide clematissen verlangen humusrijke grond en zouden dus kunnen.

 

Als de schutting groter zou zijn zou hop (Humulus lupulus) een optie zijn. Deze heeft mooie 'bellen' in het najaar. De goudgele variant (Humulus lupulus 'Aureus') heeft prachtig gekleurd blad. Hop is een sterke, winterharde klimmer die ook goed groeit als er weinig zon is en hop kan klimop aan. Nadeel van hop, althans voor onze schutting, is de niet te stuiten groeikracht. De plant moet de ruimte hebben, vooral wat hoogte betreft. Kllimop groeit waaiervormig uit maar hop schiet recht omhoog. Wilde wingerd (Parthenosissus quinquefolia) of de zelfhechtende variant van de wilde wingerd (Parthenocissus quinquefolia 'Engelmannii') verdragen schaduw goed en zijn zeer winterhard. Maar net als hop moet wilde wingerd de ruimte hebben en is eigenlijk meer geschikt voor grote oppervlakten (gevels, hoge muren). Daarnaast zijn de herfstverkleuringen pas echt spectaculair.... op het zuiden. Op een noordmuur of -schutting vallen de herfstkleuren nogal eens tegen. 

 

(Bron: Kwekerij Esveld; RHS; Wilde planten in Nederland en België; Tuinplantenwinkel)   

Uiterst links klimop en C. armandii (bosrank). Rechts van het Buddha beeld groeit de kamperfoelie ^

Klimop vs. inheemse bosrank, C. vitalba... ^ 

Het laatste deel van de 'schutting' met helemaal links C. vitalba ^ 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload